Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέλω Καίτη back again.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέλω Καίτη back again.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008

Δεν μπορώ να το αφήσω ασχολίαστο...!

Πριν από λίγες ώρες μου ήρθε ένα mail, με τίτλο "Γεννημένοι στη δεκαετία του 80", που την ώρα που το διάβαζα σκεφτόμουν μια άλλη προσέγγιση!!!


1. Γεννημένοι την ΔΕΚΑΕΤΙΑ του 80... από 1980 μέχρι 1989
Είμαστε ακόμα από 19 εώς 28... δηλαδή στη καλύτερη ηλικία...

Ειδικά στο θέμα πτυχίο-εργασία τι να σου πώ!Μην αναφερθούμε στο θέμα Οικονομική Κρίση...Να σε δώ τι θα λές σε 10 χρόνια που θα μαστε 29-38...

2.
Πατούσαμε τα κουτάκια από τα αναψυκτικά και περπατούσαμε σαν να ήταν τακούνια...

Θα σου πώ εγώ τι πλάκα θα χε αν σου σκιζε καμιά πατούσα...Ευτυχώς καταργήθηκε αυτή η χαζομόδα...

3.Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ, γαριδάκια Extra, Δρακουλίνια και Φοφίκο...

Για αυτό πληρώνω τώρα 50ευρα για λεύκανση και σφραγίσματα...What's Φοφικος????

4.Παίρναμε εκατομμύρια φακελάκια με αυτοκόλλητα Panini και όταν μας τύχαινε κάποιο σπάνιο το δείχναμε σε όλο το σχολείο...

Άμα είσαι καραβλαχάρα από μικρό φαίνεται...Τέλος!

5. Πρωτοχρονιά και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένεια μας και δεν τρέχαμε 00.01 στο πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, space kai Cuervo...

Φίλε στο χέρι σου είναι να πας στο κλαμπ ή να κάνει οικογενειακά Χριστούγεννα...Άμα δε γουστάρεις μην ακολουθείς...Άσε που μπορείς να τα συνδυάσεις...Το παίζεις και ξερόλας...

6.Τραγουδήσαμε κομμάτια της Χαρούλας, της Αρβανιτάκη αλλά και της Άννας Βίσση που ήταν απίθανα...

Και τώρα τα τραγουδάμε, πήγαινε σε συναυλία της Χαρούλας να σου πώ πόσους νέους, της ηλικίας μας, θα βρεις...Όλα ξεκινάνε με τις βάσεις που σου χει δώσει το σπίτι σου..Και η ΆΝΝΑ ΒΊΣΣΗ ακόμα είναι απίθανη!!!Αι σιχτιρ τα πήρα!

7.Δεν είχαμε ανάγκη να γίνουμε ΕΜΟ γιατί ζούσαμε με ευτυχία...

Ναι και ξαφνικά στα 00's ο κόσμο έγινε δυστυχισμένος...Ότι παπαριά του ρθει του καθένα τη λέει...

8.Γράφαμε ακόμη ραβασάκια και δεν κάναμε comment σε Hi5...

Ναι, και άμα πήγαινε σε λάθος άτομο εκεί να δεις ομορφιά..Έχω καεί εγώ..!

9.Θυμάστε τους Ευχούλιδες?

Παιδικό τραύμα...Κάποιος μου είχε πει ότι είναι κακοτυχία να τους πλένεις-κόβεις τα μαλλιά και μου είχε δημιουργήσει φοβία μην πάθει τίποτα ο ευχούλης μου...

10.Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου...

Τα βάζει ακόμα ο alpha...Επίσης υπάρχουν και torrent...Λέω εγώ!

11.Τραγουδήσαμε 'Το νού σου κύριε οδηγέ' και χορέψαμε λαμπάντα...

Και είσαι σίγουρος ότι θες να το θυμάσαι???

12.Οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν αν θα γυρίσουμε σώοι όπως τώρα... Ματώναμε τα γόνατα μας και συνεχίζαμε το παιχνίδι...

Τι να σου πώ μεγάλη διαφορά...Η Αθήνα του 80-90 με την Αθήνα του σήμερα δεν έχει καμία σχέση...Σε λίγο θα μας πείς ότι δεν κλειδώνατε και το βράδυ!lol

13.Θυμάστε τα καραμελάκια που όταν τα έβαζες στο στόμα ανατινάσσονταν; Και τη μόδα με τις τσίχλες Shock, το σπανάκι του Ποπάυ και τα τσιγάρα του Αστερίξ;

Εεε και πλέον πέρασες στα κανονικά τσιγάρα...Καμία προφύλαξη για τα παιδιά!

14.Παίζαμε Μπουκάλα και Θάρρος ή Αλήθεια...

Ακόμα παίζουμε, αλλα σε πιο kinky μορφή...

15. Είχαμε τα κλασσικά walkman με τα ακουστικά με το σφουγγαράκι στο πλάι και με το ζόρι χωρούσαμε στη τσέπη μας δύο κασέτες..

Ναι πές μου ότι δε σου αρέσουν τα mp3 και τα i-pod...Θες και 2 κασέτες..Εδω 4Gb δε μου φτάνουν, θες να αναπολήσω τον καιρό που αρκούμασταν σε 2 κασέτες.!

16.Βλέπαμε το Μικρο Σπίτι στο Λιβάδι...

Αυτό το πουτανάκι τη Λόρα ποτέ δε τη χώνεψα...Καραντάνα από παιδί...Η κουφαλίτσα, πάντα το παίζε καλή ένω μέσα της ήθελε να καταστρέψει τους πάντες...Και μη μου πεις οτι το ότι κυλιόταν στους αγρούς ήταν από παιδική αθωότητα γιατί θα σε βρίσω...Από μικρό είχε πάρει τον κακό το δρόμο...!

17.Είχαμε τις χλαπάτσες...

Γιακ, που άμα έπεφταν σε άσπρο μπλουζάκι, ούτε στους 90 δεν καθάριζε με όλο το μπουκάλι κλινεξ...

18.Πιάναμε 4-4 τα Μιράντα Παπαδοπούλου και τα βουτούσαμε στο γάλα...

Έλεος...!Οι επόμενες γενιές θα νομίζουν ότι δεν είχαμε κουτάλια...Μπιχλιάρη!

19.Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία...

Μόνο εγώ έκανα τα συνδύαζα???

20.Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες και τα μπουγέλα γενικά στα σχολεία...

Μη το λές..!Πέρσι σε μια βροχή επρεπε να μας έβλεπες που βγήκαμε, σε κενό του πανεπιστημίου, έξω και γυρίσαμε πίσω μούσκεμα!!!


Πέρα από την πλάκα, ωραία δεκαετία με τα πάνω και τα κάτω της!Όπως όλες οι δεκαετίες άλλωστε!!!Το θέμα είναι να είμαστε γεροί και ευτυχισμένοι και όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα..Έτσι και αλλιώς η μόδα περνάει το στυλ και οι αναμνήσεις μένουν...!

Εεε να μη βάλω και λίγη Καιτούλα???Δεν μπορώ να αντισταθώ!!!!





Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

Δεν είναι η πρώτη φορά...

Κυριακή σήμερα, και ώς συνήθως ξύπνησα αργά, χαζολόγησα στο pc, υπερχρέωσα το κινητό, ήπια τους καφέδες μου, έκανα μια γενική στη ντουλάπα, μάζεψα λίγο το σπίτι, άλλαξα κουρτίνες και μετά βαρέθηκα τη ζωή μου!Ειδα και μια συναυλία της Madonna(με τόνο στο α σήμερα...) και με έπιασε κατάθλιψη που αυτή στα 50 της είναι μες την ενέργεια και γώ που είμαι σαν τα κρυα τα τεκνά μέρες σαν τη σημερινή βαριέμαι τους πάντες και τα πάντα, οπότε το ριξα στην Καιτούλα τη Γαρμπή...Όχι στις μεγάλες επιτυχίες των 90's της, αλλά στα πιο παλιά της album σαν το "Του φεγγαριού αναπνοές" και τέτοια και έπεσα στην πρώτη τη φορά (εξού και ο τίτλος του post..!) και μελαγχόλησα..!Θέλω 90's!!!Θέλω τα παιδικά μου χρόνια πίσω!!!Θέλω το 22ο δημοτικό σχολείο Καλλιθέας!!!Θέλω τη Samantha Fox (άσχετο αυτό!!!)!!!Θέλω καινούργιο laptop με xp και όχι με (σ)vista!!!Και πολλά άλλα που αν τα απαριθμήσω εδώ θα με πάρετε με τις πέτρες...Πόσο αδυσώπητος είναι ο χρόνος, περνάει πολύ γρήγορα...

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2008

Ύμνος στους ερωτευμένους και στην Καιτούλα τη Γαρμπή!!!

14 Φεβρουαρίου σήμερα και λέω να το γιορτάσουμε με μια από τις αγαπημένες μου, αν όχι την πιο αγαπημένη μου, Ελληνίδα τραγουδίστρια...Δεν είναι άλλη από την Καιτούλα τη Γαρμπή!!! Ούτε ΑΠΌΛΥΤΗ ούτε τίποτα άλλο δεν υπήρχε για μένα τότε (δεκαετία 90).. Μην ξεχνάμε ότι εγώ μεγάλωσα με γαλλικά ντραμς και Sarah Brightman...(lol!!!) Μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες τραγουδίστριες της περασμένης δεκαετίας που δυστυχώς σήμερα δεν έχει το μερίδιο που της αξίζει στη νυχτερινή Αθήνα... Βέβαια όταν η Καιτούλα χτύπαγε τις πλατίνες, που ήταν original πλατίνες γιατί τότε δεν κατεβάζαμε τραγούδια αλλά σκάγαμε πεντοχιλιαράκι και παίρναμε cd, οι τωρινές ούτε που ξέραν από πανάκριβα ρούχα και show σε πίστες... Η ζωή όμως κάνει κύκλους και ευελπιστώ να ξαναδώ την Καιτούλα ΘΕΌΤΗΤΑ στη νυχτερινή Αθήνα.

Θα δούμε ένα best of από τα τραγούδια της Καίτης με τη βοήθεια του youtube....

Mια φορά και ένα καιρό που πες δε θα με ξεχνούσες μα ξεχνας ποιος είμαι εγώ , είμαι ο blogger που αγαπούσες...



Και αν ξυπόλυτη χορεύεις με σημαία σου μια φούστα είναι γιατί με λατρεύεις και μου κάνεις όλα τα γούστα...




Ναι υπάρχω εγώ που θα σ αγαπώ στον κόσμο όσο κανένας, ναι υπάρχω εγώ μην έχεις για αυτό καμια αμφιβολία...




Μια καρδιά από ατόφιο χρυσάφι που αφήνεις να πάει στράφι μια καρδιά που όλο πληγώνεις...



Πες το με ένα φιλι κάνε με να σ' αγαπήσω πες το με ένα φιλί στα ματάκια σου να ζήσω μια καινούργια ζωή...




Αυτά είναι πέντε από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια της Καιτούλας...Καθώς τα διάλεγα συνειδητοποιήσα πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια...Μωρό ήμουν τότε, όταν τα πρωτοάκουγα και έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια...Πόσα πράγματα άλλαξαν...Βέβαια δεν μελαγχολώ όλες οι φάσεις της ζωής είναι για να τις ζούμε και ειδικά εγώ που έχω υπέροχες και συνάμα έντονες αναμνήσεις από τότε δεν πρέπει ούτε καν να μιλάω... Αλλά τι να κάνουμε είμαστε άνθρωποι με πάθη και λάθη και συμβαίνουν και απολογισμοί ζωής...! Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι μου λείπουν τα 90's... To ξέρω είναι παράλογο να το λέει κάποιος που γεννήθηκε το 1988 αλλά εμένα μου λείπουν! Είχαν άλλη χάρη, καλά είναι και σήμερα και ακόμα καλύτερα είμαστε εμείς (εγώ πάντως είμαι!!!) αλλά δεν είναι και 90's!!!


Η Καίτη για μένα συμβολίζει τη δυναμική πετυχημένη γυναίκα και μου θυμίζει 2 πρόσωπα... Την Κα Μαρία και την Κα Καίτη...Γρίφος για γερούς λύτες!