Το ταξίδι της φάλαινας...

Περίεργες μέρες φανατικέ μου αναγνώστη...Οι συναισθηματικές μου μεταπτώσεις ακολουθούν η μια την άλλη...Σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς πραγματικά με θεωρώ πολύ τυχερό για τους φίλους, γενικά μιλάω, που έχω που μου δίνουν το χρόνο τους έστω και για να με ακούσουν..Δε θα μας πάρει από κάτω όμως γιατί έχουμε hot weekend μπροστά μας!!!Τίποτα κάνουμε ένα κουράγιο παραπάνω και προχωράμε..!

Σαν τους Στέρεο Νόβα τίποτα δεν υπάρχει..Όσα χρόνια και αν περάσουν είναι πάντα επίκαιροι.. Τόσο με τους στίχους τους όσο και με τη μουσική τους..
Απλά εκπληκτικοί!
Κόβω φλέβα-Προσκυνώ...

Παράξενες μέρες...!

Όπως σου έχω πει και παλαιότερα φανατικέ αναγνώστα είμαι πολύ μα πάρα πολύ κυκλοθυμικό άτομο!!!Καταλαβαίνεις εκεί που είμαι μες την καλή χαρά, καλή ώρα σαν τη Ναταλία τη Γερμανού εκεί ξαφνικά το χάνω κάπου και νταουνιάζω υπερβολικά!Γιατί το λέω αυτό τώρα θα μου πείς...Ξυπνάω που λές σήμερα, με την ησυχία μου χαζολογάω στο pc, πίνω τους καφέδες μου, ακούω τη Duffy μου και κανονίζω το πρόγραμμα της μέρας. Αφότου βγαίνω για φαγητό, όλα ήταν μια χαρά, είχα και καιρό να φάω φαγητό που να θυμίζει έστω και στο ελάχιστο το σπιτικό οπότε ήμουν super cool και happy, μετά συνεχίζω για ένα καφέ και τάβλι. Ωραία και καλά ως εδώ, μέχρι που ακούω ΑΥΤΌ το κομμάτι και μέσα μου γίνομαι κομμάτια...Ενώ το γουστάρω, η ψυχολογία μου αγγίζει πάτο, ήμουν ένα βήμα πριν σηκωθώ και φύγω και πάω σπίτι μου να κλειστώ για ένα μήνα, αλλά έλα που περιμέναμε και άλλο κόσμο και δεν μπορούσα να φανώ γαϊδούρι..Καθώς πέρναγε η ώρα, και ακόμα δεν είχε έρθει ο άλλος κόσμος, έπαιξα λίγο τάβλι, χαζολόγησα βγάζοντας φωτογραφίες και σχολιάζοντας τις ήδη υπάρχουσες του κινητού ανέβηκα δεν μπορώ να πώ.!Έλα που όμως κάποιο ζώο είχε βάλει τη θέρμανση στο φουλ και κόντεψα να γίνω καρβουνάτος..Πόσα να σου αντέξω ο άνθρωπας??? Πραγματικά ήμουν η πιο κλειστή και down εκδοχή του Giorgio σήμερα και το μόνο που έχω να πώ είναι ένα ταπεινό συγγνώμη... Επίσης ένα sorry στο ταλέντο που δεν το άφησα να ξεδιπλωθεί μπροστά μου...Αύριο είναι δήλωση ότι θα σ' αφήσω να δημιουργήσεις!

Παράξενες καληνύχτες!

Δεν είναι η πρώτη φορά...

Κυριακή σήμερα, και ώς συνήθως ξύπνησα αργά, χαζολόγησα στο pc, υπερχρέωσα το κινητό, ήπια τους καφέδες μου, έκανα μια γενική στη ντουλάπα, μάζεψα λίγο το σπίτι, άλλαξα κουρτίνες και μετά βαρέθηκα τη ζωή μου!Ειδα και μια συναυλία της Madonna(με τόνο στο α σήμερα...) και με έπιασε κατάθλιψη που αυτή στα 50 της είναι μες την ενέργεια και γώ που είμαι σαν τα κρυα τα τεκνά μέρες σαν τη σημερινή βαριέμαι τους πάντες και τα πάντα, οπότε το ριξα στην Καιτούλα τη Γαρμπή...Όχι στις μεγάλες επιτυχίες των 90's της, αλλά στα πιο παλιά της album σαν το "Του φεγγαριού αναπνοές" και τέτοια και έπεσα στην πρώτη τη φορά (εξού και ο τίτλος του post..!) και μελαγχόλησα..!Θέλω 90's!!!Θέλω τα παιδικά μου χρόνια πίσω!!!Θέλω το 22ο δημοτικό σχολείο Καλλιθέας!!!Θέλω τη Samantha Fox (άσχετο αυτό!!!)!!!Θέλω καινούργιο laptop με xp και όχι με (σ)vista!!!Και πολλά άλλα που αν τα απαριθμήσω εδώ θα με πάρετε με τις πέτρες...Πόσο αδυσώπητος είναι ο χρόνος, περνάει πολύ γρήγορα...

02 - Kaiti Garbi -...

Η Βιτρίνα...

Την περασμένη δευτέρα μετά τη δουλειά της η μαμά μου, μου έδωσε το ομώνυμο βιβλίο του Λευτέρη Καπώνη που έχει κάνει κυκλική πορεία σε όλη την εταιρία και όλοι είχαν εντυπωσιαστεί.. Το πιασα και γώ την επόμενη μέρα και το έφτασα σχεδόν στο τέλος του. Ωραία γραφή, γρήγορη πλοκή και με επίκαιρο βασικό θέμα...

Δεν θέλω να μείνω τόσο στο βιβλίο, σας το συστήνω όμως ανεπιφύλακτα, όσο στον γενικό όρο Βιτρίνα.Η βιτρίνα, συνήθως στα καταστήματα, είναι ένα ωραίο μέρος με ωραία άτομα(κοκκαλιάρικες κούκλες...), ωραία και εντυπωσιακά αξεσουάρ-ρούχα και όλα αυτά σε ένα ειδυλλιακό σκηνικό. Κάπως έτσι φτιάχνουμε και μεις την εικόνα που προβάλλουμε στους άλλους.

Έχουμε μπει στο τρυπάκι, να λέμε συνέχεια ότι ζούμε τις super ζωές, έχουμε τους πιο funky φίλους, είμαστε ευτυχισμένοι και πάνω απ' όλα συχνάζουμε στα πιο trendy μέρη της πόλης μας!Όμως αν μιλήσουμε με ένα τέτοιο άνθρωπο, που πιστεύω ότι δεν το κάνει εσκεμμένα θα δούμε πολύ διαφορετικά πράγματα...

Έτσι και γώ χτες, μετά τα τρελά vibes που μου δωσε η Αννούλα βγήκα για καφέ γιατί αν έμενα σπίτι θα το γκρέμιζα, και είχα φτάσει σε σημείο να απορώ αν το άτομο που είχα απέναντι μου το ήξερα στο ελάχιστο..Μέσα σε λίγες ώρες μου απέδειξε ότι η όλη του κοινωνική ζωή (εδώ κάτω πάντα...) ήταν μια φούσκα...Σοκαρίστηκα!!!

Τα μαθητικά χρόνια που λέει και η Απόλυτη...

Παρασκευή σήμερα και με ελάχιστο έως ανύπαρκτο ύπνο άκουσα από το χάραμα το breakfast στα fm με τον ένα και μοναδικό Μιχάλη και γύρισα στα παλιά...Τότε που ακόμα πήγαινα σχολείο και τον άκουγα πριν πάω για μάθημα σχεδόν κάθε πρωί. Δεν μπορώ να πώ ότι αναπολώ το σχολείο μου γιατί είχε τρελή μπασκλασαρία χωρίς αυτό να αναιρεί τις όμορφες στιγμές που πέρασα εκεί. Οι περισσότεροι φίλοι μου ήταν και είναι εκτός σχολικού περιβάλλοντος. Θυμάμαι τις συνήθειες μου, τα ωράριά μου (τελείως διαφορετικά με σήμερα...) και γενικότερα την τότε νοοτροπία μου. Δεν ξεχνάμε ότι το φροντιστήριο μου ήταν πάνω από τα starbucks!! Ειδικά την βου λυκείου, μια χρονιά ομολογουμένως χαλαρή κάθε παρασκευή μετά το σχολείο ήταν η φυσική συνέχεια της μέρας πριν το μάθημα του φροντιστηρίου... By the way τα χα ξεσκίσει τα starbucks σχεδόν κάθε μέρα εκεί ήμουν, απορώ πως έβγαινα οικονομικώς???

Και η μεγάλη αποκάλυψη τώρα έρχεται....

Είναι κάτι που το λέω την τελευταία χρονιά και το ξέρουν ελάχιστοι... Τώρα έπρεπε να πηγαίνω λύκειο, στην καινούργια μου περιοχή, με το καινούργιο μου σπίτι, το 2008...Σνιφ σνιφ, δεν κάνω πλάκα. Τώρα έπρεπε να 'μαι βου λυκείου, χαλαρά πρώτος χρόνος στο καινούργιο σπίτι,με σχεδόν ένα χρόνο blogging και σε άλλο σχολείο. Γιατί μη νομίζετε τα έψαξα όλα τα λύκεια του Αλίμου και είναι super(από φροντιστήριο δεν είχα και τόσο μεγάλο παράπονο, άλλωστε είχα και γ@μω τους καθηγητές σε μερικά μαθήματα που τα 'κανα ιδιαίτερα στο σπίτι!)... Όχι ότι έχω πρόβλημα που σπουδάζω, ίσα ίσα σπουδάζω αυτό που ήθελα, απλά είναι κάτι που με "τρώει" εδώ και καιρό. Δυστυχώς όμως ο χρόνος πίσω δε γυρίζει και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθούμε για μια πιο όμορφη καθημερινότητα...