Some velvet morning....

Εδώ και λίγο καιρό, βασικά μετά τις Χριστουγεννιάτικες Διακοπές (Αχ!Τι ωραία που πέρασα!!!), με την επάνοδο μου στη γνωστή μίζερη και ξενέρωτη φοιτητούπολη, κάθε μέρα ξυπνάω με μια παράξενη αίσθηση...Πως είναι κάποια πρωινά του Απριλίου-Μαίου που ξυπνάς νωρίς το πρωί την ώρα που αρχίζει να ξημερώνει, με το γνωστό δροσερό αεράκι που θυμίζει νησί, και σε τραβάει να πιείς τον καφέ σου στο μπαλκόνι με κανα mp3 και κανά τσιγάρο???Εεε λοιπόν έτσι ξυπνάω κάθε μέρα!Απίστευτο και όμως αληθινό, ενώ μπορεί να είμαι ή στα πολύ απ μου ή στα εξτρίμ ντάουν μου και όμως κάθε μέρα ξυπνάω με αυτή την αίσθηση!

Δεν ξέρω που οφείλεται όλο αυτό το φίλινγκ πάντως μου έχει δώσει γερές δόσεις κουράγιων και παρηγοριάς!!!Και δεν είναι μόνο αυτό, επιπλέον θυμάμαι έντονα τα πρώιμα εφηβικά σάββατα!Τα εν λόγω σάββατα έχουν πολύ γέλιο και κλάμα!!!Που λές φανατικέ αναγνώστη, από παιδί είχα την κακή-καλή συνήθεια δεν ξέρω η ιστορία θα δείξει να ξυπνάω σχετικά νωρίς ότι ώρα και να κοιμόμουν το περασμένο βράδυ.Δεν είμαι ο μόνος που έχει αυτή τη συνήθεια στο σπίτι, έτσι ακριβώς είναι και ο μπαμπάς και επειδή ήμασταν από τις 6-7 στο πόδι, πάντα οργώναμε τους δρόμους με καλή μουσική στο αμάξι και κάναμε βόλτες στη θάλασσα...Έχω περάσει σάββατα στις μαρίνες Αλίμου και Βούλας ΑΠΕΙΡΑ!!!Από τότε μας τράβαγε ο Άλιμος!!χεχε

Και δεν ξέρω πως να το εκφράσω ακριβώς, ή καλύτερα δεν θέλω να το μοιραστώ με άλλους, όλη αυτή η αίσθηση της οικογένειας και των φιλικών δεσμών, που θένκς Γκάντ πάντα είχα με τους γονείς μου, μου αρέσει τρελά και με κάνει ένα λόγο παραπάνω περήφανο για αυτούς!Τίποτα αναγνώστη μου μια είναι η λύση!Να δίνεις χώρο στον άλλο, να μην τον εγκλωβίζεις γιατί έτσι θα τον χάσεις...Προσωπικά άποψη, που ακολουθώ σαν τρόπο ζωής και απαιτώ από τους άλλους να με σέβονται σε αυτό το θέμα!

Το ερχόμενο τετραήμερο, θα κάνω ένα μίνι ταξιδάκι, δεν ξέρω ακόμα μπορεί και να έχετε διαρκή επικοινωνία από το μέτωπο!! Σκέφτομαι να κατασκηνώσω στο κέντρο, πρώτη σκηνή δεξιά από την Τεχνόπολη...Lol!Ο Άλιμος δε θα με δει καθόλου, παρα μόνο η Άννουλα, όχι η Γούλα, για να φτιάξει τη μοικάνα γιατί αρχίζει να χάνει τη φόρμα της!!Γίνεται ντεφορμέ!!!Πως λέμε η Σάσα είναι ντεφορμέ, εεε καμία σχέση, lol το 'χω κάψει!Κλείνοντας, θα ήθελα όποιος φανατικός είναι κομπιούτερ φρικ να κάνει έναν κόπο να μου προτείνει κανά lap top μέχρι την παρασκευή...Στείλτε ένα μέιλ, αφήστε ένα κόμεντ εδώ ή στο φεισμπουκ, έστω ένα μήνυμα στο κινητό...Αυτά τα ολίγα και για σήμερα!Καλά να περνάτε!!!

Παλιόπαιδα....!

Το τελευταίο διάστημα, και για να ακριβολογώ μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων έχω κολλήσει με το σεχ εν δε σίτυ!Καλά μη φανταστείς κανά τρελό κόλλημα φανατικό αναγνωστόνι, δεν είναι ούτε Dolce Vita ούτε Υπέροχα ούτε Άγρια απλά είναι από τις μικρές καθημερινές παρηγοριές στην ξενερωτούπολη που έχω έρθει να σπουδάσω...Που λες φανατικέ χτες και ενώ είχα εξαντληθεί, ξύπνιος από τις 7 γαρ, δεν είχα όρεξη για τίποτα το βράδυ παρά μόνο για την καθιερωμένη πλατεία που χτυπάω τον τελευταίο καιρό!Τα παμε περνάω 2η εφηβεία...!Καθώς γύρναγα προς το σπίτι μου, και αναλογιζόμουν τι μπορούσα να κάνω για να περάσω ένα ωραίο και συνάμα γκλαμουράτο βράδυ πέρασα μια βόλτα από το βιδεο κλαμπ και έκανα την καλύτερη κίνηση ενός ατόμου που μένει μόνο του!Πήρα τυχαία την 5η σεζόν του σεχ εν δε σιτυ...Όσοι μένετε μόνοι σας θα με καταλάβετε απόλυτα γιατί πως να γεμίσεις τις άπειρες ώρες μοναξιάς σου???Φυσικά με ελληνικές σειρές που βλέπεις στο greek-movies, και στη συνέχεια με ξένες σειρές...Περιττό να πώ ότι μόλις τελείωσα ένα Μαραθώνιο με Χριστόφορο!!Γιατί ναι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε ο Χριστόφορος είναι πάντα μια σίγουρη λύση γκλαμουριάς και κλισέ...! Αφού λιώσεις τα dvd με νοικοκυρές και lost περνάς και στα λοιπά...Έτσι και γώ πέρασα στα λοιπά!Κάπου εκεί σ' ένα επεισόδιο που η Carrie έχει ένα πάρτυ για να γιορτάσει την έκδοση του βιβλίου της έχει μια σκηνή που συναντά κάποιον που της γυάλισε και πέφτει η Κ-Ο-Μ-Μ-Α-Τ-Α-Ρ-Α του Ohm Guru, πεθαίνω προσκυνώ, dolphins...Πραγματικά περιττό να σας κρύψω ότι Πέθανα!!!!Είναι πολύ ωραίο να ξέρεις ότι κάποιος εκεί έξω, άσχετος με σένα, έχει τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες ανησυχίες και όλα αυτά τα ντύνει (μεταφορικά πάντα!Δεν τους βάζει και παντελονάκι...) με τις ίδιες μουσικές...!


Παλιόπαιδα πάλι καταφέρατε να συγκινηθώ...!

Έψαξα να βρω τη σκηνή, αλλά δεν τα κατάφερα, ίσως είμαι και λίγο άχρηστος(!) χεχε, αλλά σας έχω ένα μέρος του τραγουδιού που θα το ακούσετε ΕΔΏ. Εννοείται ότι κάθε φανατικός αναγνώστης που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να το ακούσει, έστω και αν τελικά δεν του αρέσει...Και για όσους ενδιαφέρονται είναι από το album Echo του Ohm Guru.

Υ.Γ. Σουρεάλ και όμως αληθινό!!!Μετά από το σεχ εν δε σιτυ στα καπάκια χτύπησα Άγρια Παιδιά...Τώρα πως συνδυάζεται το sk8 και το street fashion με κάτι στημένο και γκλαμουράτο ειλικρινά δεν ξέρω να σας απαντήσω!!!

Με πιάνουν οι ευαισθησίες μου....

Χτες ξύπνησα σχετικά αργά για τα δικά μου τωρινά δεδομένα και αφού χουζούρεψα για πάνω από μια ώρα στο κρεβάτι (σημειωτέον μου λείπει τρελά το κρεβάτι Αθήνας....αχ!), κατάφερα να πιάσω το mp3 απ' το κομοδίνο και πέρασα άλλη μια ώρα ακούγοντας μουσική και διαβάζοντας το βιβλίο της εβδομάδας...Με τα χίλια ζόρια κατά τις 12 παρά σηκώθηκα, πήγα στο σαλόνι είδα καμια 10αριά αναπάντητες κλήσεις και κάμποσα μηνυματάκια οπότε ήταν καιρός για καφέ και μπάνιο!Πήγα να φτιάξω ένα καφέ και δεν ξέρω πως τα κατάφερα, αλλά παρολίγο να τιναχτώ στον αέρα (στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι μου λείπει και η εσπρεσσιέρα της Αθήνας!!χεχε). Αποδέχτηκα σιωπηλά την ήττα μου και πήγα κατευθείαν για μπανάκι...Αφού στέγνωσα ντύθηκα πήρα το δρόμο για τη σχολή, στην οποία είχα να πατήσω πάνω από ένα μήνα, γιατί ναι φανατικό αναγνωστόνι μπορεί στη δική μου σχολή να μην πηγαίνω αλλά όταν με κάλεσαν σε γύρισμα για τα άγρια παιδιά που γίνονταν σ΄ένα πανεπιστήμιο της Αθήνας έτρεξα...Δεν ξέρω πως μου κόλλησε αλλά στη διαδρομή άκουγα συνέχεια Smiths...Αφού μπήκα στη σχολή και βρήκα ένα παγκάκι ήσυχο, κάθισα να περιμένω τα ρεμάλια (για μια ακόμη φορά αποδείχτηκα Άγγλος στην ώρα!χεχε) και άρχισα να αναρωτιέμαι πόσοι από κει μέσα άραγε να γνώριζαν τους smiths ή έστω να πέθαιναν για ένα κομμάτι τους...Με έπιασε κατάθλιψη, γιατί σίγουρα ένα 60% ούτε που θα τους είχε ακούσει σαν όνομα...Ευτυχώς τα ρεμάλια ήρθαν και πήγαμε να βγάλω κάτι φωτοτυπίες και μετά στα καπάκια για τάβλι...Αφού φάγαμε όλο σχεδόν το μεσημέρι στη σχολή και τελείωσε και ένα φίλος με ένα μάθημα που έδινε πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το κέντρο της φοιτητούπολης...Φάγαμε, πήγα να πάρω κάτι βλακιούλες για το σπίτι (ένα σου λέω φανατικέ, ούτε να το ανακαίνιζα το σπίτι...Τόσα ψώνια την τελευταία εβδομάδα, το ΄χω παρακάνει...) και μετά για κανά απογευματινό καφέ στα γρήγορα....Μόλις γύρισα σπίτι, απ΄ τις πρώτες δουλείες που έκανα (μετά,φυσικά, το πλύσιμο των χεριών σε θέλω καθαρό αναγνωτόνι, αλλιώς τζούς...) ήταν να βγω στο μπαλκόνι να μαζέψω τη γκουμούτσα με τα πλυμένα ρούχα... Καθώς βαριόμουνα που ζούσα και μάζευα τα ρουχαλάκια με άρωμα λεβάντας, πήρε ο μάτης μου την μέχρι πρότινος αντιπαθητική,περίεργη και καρακατινάρα γειτόνισσα να είναι καθισμένη μπροστά στο τραπέζι της κουζίνας της και να χαζεύει στην τηλεόραση με ένα βλέμμα απογοήτευσης και παθητικότητας...Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο στεναχωρήθηκα και πόσο μπήκα για λίγο στη θέση της, και άρχισα να αναθεωρώ για αυτήν...Ίσως τελικά η μοναξιά που κρύβει μέσα της και η απογοήτευση από τη ζωή της να την κάνει να βγάζει στους γύρω της αυτό που βγάζει...Αχ όσο περνάνε τα χρόνια και μεγαλώνω τόσο αισθάνομαι έντονα ότι όλοι άνθρωποι είμαστε και πάνω κάτω μοιάζουμε πολύ μεταξύ μας...

Συμπεράσματα!!

1. Μεγαλώνω....
2. Δε θέλω να μεγαλώσω...
3. Αν συνεχίσω έτσι με τα ψώνια θα πρέπει να βγω στα φανάρια στο τέλος (*καταγγελία στο τέλος του post...)
4. Έχω αρχίσει και εκτιμώ περισσότερο ότι μου δίνει αυτή η ζωή...Ακόμα και τα άσχημα..
5. Εκπληκτικό το παρακάτω song, από ένα επίσης εκπληκτικό συγκρότημα που συνδυάζει απίθανα το tango με electro ακούσματα...

El mareo - Bajofondo

(*)Η καταγγελία...!

Λοιπον οι πακιστανοί που είναι στα φανάρια στην Πειραιώς (ξέρεις φανατικέ εκεί που στρίβουμε για Ιερά οδό...) έχουν αποθρασυνθεί πλήρως....Ακόμα και να τους κάνεις τσου-τσου-τσου δεν φεύγουν...Μόνο αν αρχίσεις τους υαλοκαθαριστήρες φεύγουν από πάνω σου...Δε φτάνει αυτό, τα σκουπάκια που χρησιμοποιούν είναι μες τη σαπουνάδα και αφήνουν παντού στίγματα...Νικήτα Κακλαμάνη λάβε μέτρα...!Μετά την υστερία που σε είχε πιάσει πριν κανα μήνα για την τόνωση του κέντρου σε θέλω ετοιμοπόλεμο....

Αδιαμφισβήτητα...

Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που μπορούν να σου χαλάσουν τη διάθεση, να σε ρίξουν ψυχολογικά ακόμα και να σε πάνε ένα βήμα πίσω....


Όμως η παραίτηση είναι ο πιο εύκολος και παθητικός τρόπος...Ακόμα και από το ένα βήμα πίσω, τα πράγματα μπορεί να σου δείξουν μια διαφορετική ομορφιά...Για αυτό η καλύτερη συμβουλή είναι: Σκάσε και Κολύμπα!!


Στην πορεία θα ανακαλύψεις άλλες πτυχές του εαυτού σου, νέα άτομα και φυσικά θα μπορέσεις να χαρείς το ταξίδι προς τη δική σου Ιθάκη...Άσε που πολλές φορές η ομορφιά βρίσκεται στα απλά πράγματα όπως μια βόλτα στο πάρκο με καλή μουσική ή

Υ.Γ. 1. Δεν έχω πάρει τίποτα απλά ξύπνησα με μια φοβερή διάθεση σήμερα!

Υ.Γ. 2. Το ότι η ευτυχία βρίσκεται στα απλά δεν αναιρεί το γεγονός ότι μπορεί να βρεθεί και στα σύνθετα!Μια βίλα, ένα κότερο, καταθέσεις... χε χε

Καλημέρες παιδάκια!

Να ρίχνουμε και κανά χαμόγελο που και πού δεν βλάπτει...

Φαινομενικά μπορεί είναι ένας άκυρος τίτλος αλλά στην πορεία θα προσπαθήσω να σου αποδείξω ότι είναι έγκυρος(Ναι όπως σωστά κατάλαβες έχω αρχίσει και λύνω ασκήσεις με λογική και επαγωγές..).

Τα κολλήματά μου, για τα μουσικά μιλάω τώρα λίγο πολύ τα ξέρεις, θυμήσου μόνο το Madonnοπαραλήρημα της περασμένης εβδομάδας...Άρα όπως θα έπρεπε να έχεις καταλάβει δεν διάγω και τις καλύτερες εβδομάδες της φοιτητικής ζωής... Μες την κάπνα και στο myspace είμαι.. Πλέον κλείνω 10ωρα απλά ψάχνοντας για μουσική, το τι έχω ανακαλύψει δε λέγεται, και μπορώ να πώ ένα θένκς Γκαντ που έκανα ξανά myspace!!!

Σήμερα που λες είπα να βγάλω το μαύρο και το κακό που με δαιμονίζει και να έρθω σε επαφή με τον έξω κόσμο..Μη φανταστείς ότι είχα κλειστεί σε ένα σπίτι και έκλαιγα τη μοίρα μου, απλά ήμουν λίγο πιο σνομπαρία από τα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα.. Και τη σχολή μου την πήγαινα, και τις δουλειές μου ψιλοέκανα αλλά μέχρι εκεί.. Βαριόμουνα οτιδήποτε άλλο, αφού 3 μέρες έκοψα τους καφέδες και τα ποτάκια, αν είναι ποτέ δυνατόν!

Οπότε σήμερα ξαναβρήκα τον παλιό καλό(???) εαυτό μου και κάναμε άλλο ένα μαραθώνιο σε τάβλι-καφέδες. Για μια ακόμη φορά ΔΊΔΑΞΑ και ταπείνωσα κόσμο...Είμαι ψώνιο, το 'ξέρω, αλλά τι να κάνουμε οι αλήθειες πρέπει να λέγονται..Άσε και που σου γράφω πολύ είναι γιατί η Βάνα με κυνήγαγε με χαρτοκόπτη πως ξέφυγα εγώ το ξέρω...

Που θέλω να καταλίξω όμως...Αυτό με το χαμόγελο, είναι ότι πολλές φορές για τους x, y λόγους να μην κάνουμε κάτι που γουστάρουμε πολύ. Αυτό δεν πρέπει να μας ρίχνει και να το βάζουμε κάτω (σαν έκθεση δημοτικού είναι αυτό το ξέρω, και sorry δηλαδής...) αλλά να προχωράμε στα επόμενα...Πες μου ότι πιάνεις την αλληγορία και ότι χαμόγελο=θέληση, γιατί δεν θα το αντέξω..! Και στην τελική όπως μου είπε και κάποια "Αυτά συμβαίνουν άμα έχεις έρθει να σπουδάσεις στην άλλη άκρη της Ελλάδας".

Το καλύτερο όμως δεν στο πα. Εκεί που παίζαμε ωραία και καλά, πέφτει μια εισαγωγή κομματιού αλλιώτικη απ' τις άλλες, λέω δεν μπορεί έχω Madonnoπαραισθήσεις, αλλά όμως ήταν Ο Isaak!!!! Επειδή τον τελευταίο καιρό έχω ξεθάψει όλα τα dvd's από παλαιότερες tour της Θεάς είναι το τελευταίο μου κόλλημα, αν και σχετικά παλιό κομμάτι.. Μόνο τα κλάματα δεν έβαλα και φυσικά το λιγότερο που μπορούσα να κάνω ήταν να αφιερώσω τη νίκη στη ΘΕΆ!!! Madonna i love ya!!!!!!!

Για να μην καταντήσω γραφικός θα σου πώ 2 πράγματα...Πρώτον ακούω Sam Sparro υπερβολικά πολλές ώρες και μου φτιάχνει τη διάθεση..Είμαι ο Giorgio και είμαι καλά...!Ούτε στους Α.Α να ήμουν... Και δεύτερον πηγαίνω άυπνος στη σχολή γιατί κολλάω με τα παραπάνω dvd και κάθε μέρα αν δεν πάει 7 δεν τελειώνω... Άσε θα κάνω μαύρους κύκλους!

Και τέλος ενώ μίλαγα με τη μαμά και της είπα το θεικό
"Μάνα εγώ από αύριο κόβω το κόκκινο κρέας"
αν έχετε το Θεό σας μου απαντάει
"Δεν κόβεις καλύτερα το τσιγάρο, τα ποτά και τα ξενύχτια...".
Δηλαδή η πλήρης ταπείνωση και ο εξευτελισμός..Τι να πώ???

Υ.Γ. Μάλλον Καλημέρες!!!

Τα νέα του Σαββατοκύριακου...

Άλλο ένα σαββατοκύριακο φτάνει στο τέλος του μαζί με τον Μάρτη και 'γω είμαι ακόμα εγκλωβισμένος εδώ κάτω. Με την πρόοδο της Άλγεβρας να πλησιάζει επέλεξα να μην πάω Αθήνα για τετραήμερο... :(

Δεν παραπονιέμαι γιατί ήταν δική μου επιλογή αλλά κάτι δε μου κάθεται καλά. Έμεινα εδώ κάτω για να μαζευτώ κάπως και να διαβάσω...Αλλά μέχρι στιγμής έχω κάνει ελάχιστα πράγματα. Βέβαια αν πήγαινα Αθήνα θα ήταν σίγουρο ότι ούτε σημειώσεις θα έπαιρνα μαζί μου αλλά δε με παρηγορεί αυτό. Δε λέω καλή η ανεξαρτησία και όλο το mood "μένω μόνος μου" αλλά καλά θα περνάμε και όταν ξεκουμπιστούμε από ΄δω κάτω. Μόνο και μόνο από το shopping που θα έριχνα θα ήμουν πολύ πιο χαλαρός, δε μιλάω για Χαλάνδρια και Κολωνάκια που θα πήγαινα γιατί αν το συνειδητοποιήσω θα με πιάσει κατάθλιψη...

Αλήθεια εσείς πως περάσατε το Σαβ/κο???

Εγώ το πέρασα αρκετά καλά, είδα το panic room για 6οη φορά και ακόμα να το βαρεθώ. Ίσως φταίει το γεγονός ότι λατρεύω τα μεγάλα σπίτια και τη Jodie Foster. Η γυναίκα είναι ΘΕΑ!!!Από τις αγαπημένες μου ηθοποιίνες και η ερμηνεία της εκπληκτική. Το Σάββατο δεν έκανα και τίποτα συγκλονιστικό σουπερ μαρκετ, λίγο το σπίτι και το βραδυ υπέροχα στην αρχή και guernica στη συνέχεια...Πάλι καλά που το ανακαλύψαμε και αυτό και έχουμε και μια αλφα παρηγοριά... Δε θα αναφερθώ στο τι έγινε μετά τις 2 γιατί θα ρεζιλευτούμε και ιντερνετικά...

Σήμερα αν σκεφτεί κανείς ότι ξύπνησα μεσημέρι (ποιος εγώ!) το μόνο που είχα να κάνω ήταν να διαβάσω και αυτό το ψιλοέκανα...Άντε να δούμε τι ψάρια θα πιάσουμε και φέτος...Ααα και για μια ακόμη φορά επέστρεψα στο video club ταινίες που δεν είδα...Που θα πάει αυτή η κατάσταση....

Τώρα που είπα panic room θυμήθηκα το παλιό μας σπίτι και έχω για μια γλυκόπικρη γεύση. Μου λείπει το παλιό μας σπίτι, μου λείπουν τα παλιά μας έπιπλα μου λείπει η παλιά μου καθημερινότητα.. Δεν είμαι αχάριστος ούτε αγνώμων αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω 19 χρόνια.. Ήμουν προετοιμασμένος εδώ και 6 χρόνια για την αλλαγή σπιτιού αλλά όπως και να το κάνουμε το παλιό σπίτι το 'χα ζήσει παραπάνω και πέρασα σημαντικές φάσεις της ζωής μου κάτι που δε θα συμβεί στο καινούργιο... Αναπόφευκτα δεν μπορώ μετά από την τωρινή μου ανεξαρτητοποίηση να ξαναγυρίσω πίσω, όχι γιατί έχω πρόβλημα με τους γονείς μου αλλά γιατί έχω μάθει να μην εξαρτάμαι 100% από κάποιον. Θέλω να μαι μαζί τους επειδή τους πάω σαν άτομα και όχι για τα οφέλη που θα 'χω μένοντας με αυτούς. Τέλος πάντων ο χρόνος θα δείξει πως θα εξελιχθούν οι καταστάσεις.

Κατά τα άλλα το κόλλημα με τα Υπέροχα και τα 80's καλά κρατεί!!

Η μοναδική μας παρηγοριά είναι το επόμενο Σαββατόβραδο που κάποιο Υπέροχο πλάσμα έχει γενέθλια!Αλλά αυτά σε επόμενη ανάρτηση...